Ég notaði þessa setningu á Jobba alveg þangað til hann gaf eftir og við fengum okkur rísin sem Margrét hafði komið með frá Íslandi. Rís er nú samt ekki uppáhaldssúkkulaðið mitt, Draumarnir eru nefnilega búnir og þýðir víst lítið að væla þá. Hlakka bara til þegar mamma og pabbi (eða bara pabbi) koma í nóvember, þá er aldrei að vita nema ég taki upp á því að reyna að heilla þau upp úr skónum til að flytja íslenskt nammi hingað (á samt örugglega nóg af lakkrís út árið eftir síðustu heimsóknir...). Talandi um íslenskt nammi, þá er annað sem mér finnst algjört nammi og hefur langað svolítið í undanfarna daga og það er íslenskt lambalæri með öllu tilheyrandi!! Grillað innpakkað í álpappír þ.a. það verður alveg hrikalega safaríkt og meyrt... mmmmmm, langar ekki e-m að bjóða mér í svoleiðis??? Eyrún22:40Comment<
