Þegar ég er sofnuð, þá getur fátt vakið mig eða truflað svefn minn. Allavega svona oftast. Einnig get ég verið ansi úrill á morgnana ef ég er ekki búin að fá nægan svefn. Hef öskrað á hina og þessa þegar reynt hefur verið að vekja mig og einu sinni man ég eftir að hafa sparkað undan sænginni í eitthvert systkina minna og hrökk síðan upp því greyið barnið hafði dottið og ekki fundist það þægilegt. Þegar Jobbi kom heim í kvöld fékk ég síðan að frétta að ég hefði skammað hann í morgun. Mundi nú bara alls ekkert eftir því, en þá lét hann klukkuna sína hringja langt á undan minni í morgun því hann ætlaði að mæta fyrr í skólann. En svo nennti hann bara ekkert að vakna og snoosaði því bara mun lengur og ég skammaði hann sem sagt fyrir að stilla klukkuna svona snemma víst hann færi svo ekkert á fætur!! Rámar nú reyndar e-ð í það að hafa pirrast út í klukkuna í morgun en alls ekki að hafa skammað hann... Annars er nú bara merkilegt að ég hafi vaknað við klukkuna hans, hún rétt tístir aðeins og hún fær nú bara oft að hringja út ef ég þarf að slökkva á henni. Við erum reyndar ekki alveg sammála um gæði vekjaraklukknanna okkar, mér finnst hans algjört prump og mín alveg ljómandi fín (nema það þarf aðeins að laga volume takkann á útvarpinu, er alltaf í botni) en hann vill nú helst kasta minni fyrir borð og kaupa aðra svona tíst klukku. Eyrún00:01Comment<
