Maður fer að velta því fyrir sér þegar maður er látinn skanna farangurinn sinn eftir báðar leiðir í síðustu tveim ferðum til Íslands. Ungt fólk á leið frá Køben hlýtur að vera e-ð spúkí því bæði við og HBI&IP hafa lent í því í seinustu tveimur ferðum að þurfa að láta farangurinn upp á brettið í Keflavík. Hins vegar þegar komið er til Køben þá er handfarangurinn skoðaður áður en maður kemst inn í fríhöfnina hjá hluta fólksins. Við Helga Björt þurftum báðar að fara þar en strákarnir sluppu. Síðan pípti á okkur báðar og maður leit út eins og e-r bófi þegar þeir voru með svona lítið leitartæki á okkur. Ég veit að það er beltið mitt sem pípir alltaf á og þarf ég því alltaf að rífa af mér beltið þegar ég fer í flugvélina ef ég er með það á mér. Annars voru þessir tollarar e-ð að reyna að vera fyndnir. Einn þeirra spurði mig frekar alvarlega hvort þetta væri pokinn minn (fríhafnarpoki úr Keflavík), ég gat ekki annað en játað því. Þá sagði hann að ég mætti ekki taka þetta með inn í landið og dró upp Ferrero Rocher nammikassa sem ég hafði keypt. Ég vissi ekki alveg hvað var í gangi, varð að einu spurningamerki í framan og sagði að það mætti alveg koma með þetta, fattaði síðan 2sek síðar að hann væri að grínast í mér og sagði að hann fengi ekki nammið mitt. Þá hló hann bara.
Svona er ekki sama hvort þeir gera grín í okkur eða við í þeim... Eftirá fannst mér þetta bara fyndið:-) Eyrún10:38Comment<
